Auteursarchief: Lipoedeemdame

Beste Jan

imageBeste Jan,

Of Henk, Robert, Diederik, Felix, Noah, Gijs, Sven, Mark… Het maakt eigenlijk niet zoveel uit hoe jullie heten. Waar het om gaat is dat jullie te boeken staan als keurige, blanke, autochtone Hollanders. Maar voor het verloop van deze brief, hou ik Jan aan.

Dus beste Jan. Ik vind het niet zo leuk hoe jij me behandeld. Vrouwen horen vrij en veilig de straat over te kunnen gaan, roep jij nu. Maar volgens mij meen je dit niet echt. Want wanneer ik de tram in stap, kijk jij op. En bekijk je mij van top tot teen. En tik je je vrienden aan. En lach je mij uit. Mij, een oer-Hollandse, blanke, autochtone vrouw met een paar maatjes meer.

Wanneer er vervolgens een andere vrouw instapt – blond en slank en vermoedelijk ook blank, autochtoon, oer-Hollands – kijk jij opnieuw op. En tik je je vrienden opnieuw aan. Nu vol bewondering. En dan fluisteren jullie met elkaar over haar. Een beetje eng vind ik het. En vaak denkt zo’n vrouw er volgens mij ook zo over.

Toen ik ooit naar Pinkpop ging, beste Jan, kreeg je ruzie met mijn vriend. Ik stond gewoon lekker te genieten van Bruce Springsteen. Dat hoort te kunnen in Nederland. Maar jij vond van niet. Je ging achter me staan en maakte gebaren naar me. Je maakte foto’s van mijn achterste. Toen mijn vriend zijn biertje naar je kop gooide, vloog je hem met vijf anderen aan. En riep je herhaaldelijk dat ik een varken was.

Je verschilt dus niet zoveel van jouw beeld van een Marokkaan, een Afrikaan, een Syriër; of korter, een asielzoeker, beste Jan. Jarenlang heb je Nederlandse vrouwen als vee behandeld. Bekeken als een keurslager en in vernederende hokjes geplaatst. Vrouwen die jij onaantrekkelijke achtte moesten dat verbaal ontgelden. En er moest een piemel in vrouwen die jij wel lekker vond.

En nu zanik je dus over asielzoekers, gekke Jan. Over buitenlandse mannen die ‘onze vrouwen’ bedreigen. ‘Onze vrouwen’. Wij zijn niet van ‘jullie’, Jan. Laat dat eens tot je botte harses doordringen. En misbruik ons niet weer om een punt te maken.

Groet,

Lipoedeemdame.

De supermarkt

Vandaag moest ik voor wat vergeten boodschapjes naar de supermarkt. Voor mij was dit vroeger altijd een hele opgave, omdat ik erg verdrietig werd van de vernederende blikken van de winkelende medemens. Nu ik ‘beter weet’ heb ik daar maling aan, en heb ik eerder medelijden met de kortzichtigheid van sommige mensen.

Regelmatig wordt mijn lichaam zorgvuldig af gescand alsof ik een of ander buitenaards wezen ben, waarna de persoon in kwestie ook nog eens even afkeurend mijn boodschappen mandje bekijkt. Oh nee! Die dikzak heeft koekjes in haar boodschappen mandje! Dat mág toch helemaal niet?! Vroeger zou ik het zelfs gelaten hebben om iets lekkers te kopen, ongeacht of het voor mijzelf was, of voor bijvoorbeeld visite of een verjaardag. Ik voelde me altijd verschrikkelijk opgelaten.

Tegenwoordig zijn veel mensen erg bezig met hun uiterlijk, gezond eten en bewuste voeding, maar daarmee denken sommige ook het recht te hebben om anderen die wél dat ene koekje of die ene zak chips kopen, te mogen afzeiken. Of dit nou met blikken of met woorden zijn. Zo ook had ik vandaag, na dit een lange tijd niet te hebben gehad, weer last van een typerend gevalletje van ‘afzeiken’. 170_snoeptomaatjes

Zoals ik hierboven al noemde was ik op de fiets (door de stromende regen, jawel) naar de supermarkt om een aantal boodschapjes te halen die vergeten waren met de grote wekelijkse boodschappen. Onder andere Bami pasta, toiletpapier en appels. En ja, ik had toevallig ook iets lekkers meegenomen; een bus slagroom voor een toefje in de koffie op deze koude, natte, deprimerende dag. Ik liep mijn vertrouwde supermarkt in, en kwam daar bij de groente en fruit afdeling een vrouw tegen die midden in het gangpad diep verzonken in  gedachten snoeptomaatjes stond te eten. Wat ik heel apart vind, eten terwijl je boodschappen doet. Maar goed, wie ben ik.

Op het moment dat ik langs liep viel haar blik uiteraard direct op mij en ze keek vol verbazing naar wat ik nou in m’n mandje stopte. Ik pakte een zak appels en liep richting de kassa. Daar aangekomen zette ik mijn boodschapjes netjes op de loopband en legde het beurt balkje neer. Ik keek achter mij om te kijken of er al iemand achter mij was aangesloten, en wie stond daar? Jawel, een en dezelfde mevrouw, die aan haar volgende snack was begonnen (blauwe bessen dit keer), zowat gehypnotiseerd kijkend naar mijn billen, terwijl ze onvermoeibaar de blauwe bessen in haar mond wierp als een bezetene. Ik heb me omgedraaid en ben terug gaan staren. Toen haar ogen de mijne vonden stopte ze direct met haar vreetfestijn en haalde ik lachend mijn wenkbrauwen op.

blauwe-bessen

Tja, wat moet ik nou met dit soort mensen, denk ik dan.. Ze zette haar über gezonde boodschappen op de band en bekeek voor een laatste keer mijn boodschappen terwijl ik bezig was met pinnen. De cassiere was inmiddels begonnen aan de boodschappen van mevrouw en keek verbaasd op toen ze een lege plastic verpakking van snoep tomaatjes tegenkwam. “Mevrouw, hier horen snoeptomaatjes in”. Met een niet begrijpende blik keek ze de cassiere aan, waarna ze tot reden kwam en zich ineens besefte dat het niet echt normaal is om producten op te eten voordat ze gekocht zijn. “ja…uh…ehm.” stamelde ze over haar woorden met een beschaamd gezicht zo rood als een tomaatje…

Sommige mensen… laat ik er maar gewoon om lachen :)

Aandacht voor Lipoedeem op tv!

Afgelopen dinsdag heeft Hart van Nederland aandacht besteed aan het moedige verhaal van Elmie. Elmie is 25 jaar oud en is een crowdfunding gestart om haar operaties te kunnen betalen. Via haar website houdt zij ons op de hoogte van haar verhaal en alle nieuwe ontwikkelingen.

In het item wordt kort maar krachtig uitgelegd wat Lipoedeem is. Ik vind dat Elmie prachtig verwoordt heeft hoe velen van ons zich voelen. Ik hoop dat Elmie haar doel bereikt, maar ook zeker dat de zorgverzekeraars de ogen nu eindelijk gaan openen, en dat de behandeling die voor ons dames juist zo van belang is, eindelijk vergoed gaat worden.

20140530-leven-van-giften_1

Wil jij Elmie helpen met een donatie? Bezoek dan haar website, daarop vind je alle informatie!

Uitdagingen

Als Lipoedeemdame sta ik iedere dag voor uitdagingen en neem ik hordes die voor de ‘gewone’ mens zo normaal lijken. 

©Lipoedeemdame

©Lipoedeemdame

Het is voor mij niet alleen lastig om om te gaan met de vervelende blikken die toegeworpen worden, alledaagse dingen zoals fietsen, wandelen, traplopen en boodschappen doen, zijn vaak extreem pijnlijk. Ik probeer juist te bewegen om fit te blijven, dit is alleen niet altijd makkelijk. Op dagen wanneer mijn benen aanvoelen alsof ze door een miljoen bijen worden gestoken, probeer ik mezelf uit te dagen tot een activiteit die wellicht de pijn kán verlichten. Soms werkt dit mee, soms werkt dit zwaar tegen.

 

©Lipoedeemdame

©Lipoedeemdame

Afgelopen weekend was ik samen met mijn man op pad, en heb ik mezelf tot een activiteit uitgedaagd, en met succes. We zijn gaan wandelen door het bos, om uit te komen bij het strand en te genieten van het uitzicht. Oh, en ik ben een super steile helling opgeklommen om daar te komen! Ik heb het gedaan, ondanks dat het pijnlijk was. En ik ben van plan om het nog veel vaker te gaan doen, want het uitzicht was het meer dan waard!

 

©Lipoedeemdame

©Lipoedeemdame

 

 

Outfit of the day

Vandaag heb ik weer outfit of the day voor jullie :) Ditmaal mijn grootste ontdekking van 2015 op kleding gebied; de jurkjes van de H&M+ afdeling.

 

Ik draag op deze foto’s een zwart jurkje dat te vinden is op de  Webshop van H&M+. Het jurkje is super zacht, erg luchtig en bovendien ruim; ideaal voor een warme zomerdag! Het is een A-lijn jurkje met een elastiek randje om het middel, waardoor hij mooi valt. Aan de achterkant heeft de jurk gekruiste banden wat ik zelf wel gaaf vind. Als het wat kouder is draag ik er een jasje of bolero overheen. Het jurkje kost 14,99 per stuk.

 

©Lipoedeemdame.nl

©Lipoedeemdame.nl

Het jurkje is in 4 verschillende kleuren te koop; zwart, knal roze, Navy blue stripes en een vrolijk groen patroontje (deze laatste 2 heb ik niet kunnen vinden in de winkel, alleen online). Onder het jurkje draag ik een zwart-witte tricot legging met drukke print. De legging zit geweldig, en ik vind het leuk dat het zo’n opvallend printje is. H&M heeft deze tricot leggings vaak in aparte printjes maar ook in normaal zwart. De legging die ik op de foto draag is helaas niet meer te koop in de webshop, maar misschien nog wel terug te vinden in sommige winkels van H&M.

©Lipoedeemdame.nl

©Lipoedeemdame.nl

(TIP: De jurkjes zijn op dit moment in de kleuren zwart, roze en Navy Blue stripes afgeprijsd voor 8 euro!)

 

 

75 jaar geleden

De eerste diagnose van Lipoedeem werd gesteld in 1940. Een triest feit is echter dat tot op de dag van vandaag Lipoedeemdames bij artsen aankloppen voor hulp, maar Lipoedeem niet wordt herkend en erkend.

11698774_497245027096074_3607522708511740488_n

Wanneer gaan artsen en verzekeraars nou eens hun ogen openen en zich beseffen dat wij ons niet kunnen bewapenen tegen deze lichamelijke en mentaal slopende ziekte? Er is nog zoveel te leren, zoveel te verbeteren maar de meeste artsen willen niet verder kijken dan hun neus lang is.

Lipoedeemdame doet haar best om zoveel mogelijk bekendheid te werven voor de ziekte. En hoopt, door zich sterk te maken met andere stichtingen/initiatieven, uiteindelijk vergoeding te kunnen realiseren voor liposucties. Dit wordt namelijk niet vergoed. Verzekeraars zien ons Lipoedeemdames als een cosmetisch-project; eigenlijk wordt recht in ons gezicht beweerd dat wij bewust voor onze chronische ziekte hebben gekozen.

Ze zouden eens moeten indenken hoe het is om in onze schoenen te moeten staan. Altijd maar vooroordelen moeten slikken, vaak een lage eigenwaarde hebben, je nergens bij horen voelen, en nooit normaal kleding kunnen kopen. Bovenal, hoe het zou zijn om constant last van pijn en ongemakken te hebben. Ik denk niet dat zij zich dit helemaal kunnen indenken, echter kunnen ze wél proberen ons niet direct af te schepen met een dieetplan wat niet werkt, maar juist verder te kijken en ons tot steun te zijn.

Probeer eens te kijken door de ogen van een Lipoedeempatiënte, en geef haar de zorg en hulp die je zelf ook zou wensen als je in haar schoenen zou staan. 

Eyes

Outfit of the day

Vandaag deel ik mijn outfit of the day met jullie!

 

2015-07-06 16.50.43

Ik draag hier een super comfortabele zwarte Harembroek met daarop een felgroene top. Deze komen beide van de C&A XL collectie.

De Harembroek: Een soepel vallende broek met een heerlijk stofje die aanvoelt als een tweede huid. De broek valt heel mooi los om mijn benen heen en heeft een stoere uitstraling. De broek is te verkrijgen tot en met maat 54/56 en valt erg ruim.

Klein nadeel; deze broek slijt erg snel omdat de stof zo dun is, en mijn benen tegen elkaar aan schuren. Ik vind hem daarom voor prijs-kwaliteit erg duur, maar hij staat super leuk en zit heerlijk! Ik kocht deze broek bij de C&A XL afdeling in Den Haag voor de prijs van 19,90. 

 

Harembroek

(Online kon ik geen goede afbeelding van de harembroek vinden, hij is echter identiek aan die op het plaatje, minus de strik!)

141595_1De groene top: Dit was een koopje! Deze top was afgeprijsd voor maar 7 euro tijdens de vlaggetjes weken en zit mij als gegoten. De stof is erg elastisch zonder dat het omhoog gaat kruipen. Het topje heeft een A lijn vorm en is daarom voor mij persoonlijk erg fijn, omdat hij daardoor van boven wat meer aansluit. Ik heb deze top ook in het mint blauw gekocht. Erg leuk om de felle kleuren te combineren met bovenstaande harembroek!

Lipoedeem is nog te onbekend

Zoals de titel al aangeeft is Lipoedeem nog veel te onbekend. Ik zag vandaag een artikel van de Daily Mail online die me heel erg heeft geraakt, en me bovendien mateloos frustreert.

In dit artikel verteld Lerato Pitso haar verhaal. Een 50 jarige vrouw, die ondanks haar vele afvalpogingen grote heupen heeft. Zij is zo ongelukkig over haar lichaam dat ze zelfs heeft overwogen zichzelf van het leven te beroven. Er is niemand geweest in haar leven die haar heeft gewezen op de mogelijkheid dat het iets anders zou kunnen zijn dan ‘simpel’ overgewicht wat vele artsen wel denken. De verwijten die deze vrouw, net als ik (en vele anderen) naar haar hoofd gesmeten krijgt zijn niet te bevatten.

Een link naar het artikel (in het engels) is hier te vinden.

Zie onderstaande afbeelding van mevrouw Pitso. Overduidelijk Lipoedeem; maar wie gaat haar dat vertellen? Wie gaat haar vertellen dat het niet haar schuld is? Ik heb uiteraard al verschillende berichten gestuurd naar de Daily Mail. Ik hoop dat deze vrouw vandaag nog de steun en hulp krijgt die zij nodig heeft.

2A4BDB8700000578-3152157-image-m-67_1436274676513

Herboren & vrij

Ik denk dat iedere vrouw kan beamen dat vrouw zijn niet altijd makkelijk is. In een wereld waarin wordt gestreefd naar ‘perfectie’, zijn lichamelijke onzekerheden van grote invloed op het denken en doen van de vrouw. Je wilt geaccepteerd worden door de maatschappij, je wilt meedoen, erbij horen.

Helaas is de maatschappij erg kritisch en spreekt het zich continu uit over wat wel en niet kan. Wanneer een volle dame zichzelf verkoelt op het strand in badkledij is het een ‘aangespoelde walvis’. Doet een slanke dame dit, dan is het een lustobject. Jarenlang heb ik me al niet op het strand begeven (de plek waar ik tot rust kom) uit angst om veroordeeld te worden.

Vandaag is the end where I begin en zet ik een eerste stap naar acceptatie en begrip. Lipoedeemdame voelt zich herboren en vrij.

2015-07-04 22.45.36